83. Bölüm Ödünç Alınmış Bıçakla Öldürme

İki tarafında binalar bulunan dar bir sokaktı.

Bütün cadde boyunca kendine siper olarak kullanabileceği tek bir şey bile yoktu, burayı bir okçu için oldukça elverişli bir yer haline getiriyordu.

Ay bulutların arkasına girdiğinde, sokağı zifiri karanlıkta bıraktı ama Maven’in Karanlık Görü’sü vardı!

Onun bulunduğu yerden çokta uzak olmayan bir noktada, çatının üzerindeki güzel silüeti açık bir şekilde görebiliyordu, yayı Maven’e nişan almış vaziyetteydi.

O okçu bir kadındı.

Ve sokağın diğer ucunda bir figür sessizce ortaya çıktı.

Maven adamı gördüğü zaman, şok olmadan edemedi!

Bu adam o bayılttığı barmenden başkası değildi!

Markus’un Hırsızlar Cemiyeti’nin üç üyesini öldürmek için kullandığı bilgiyi satın aldığı barmen.

‘Şimdi anlaşıldı…’

‘Bu herif, ödünç alınmış bir bıçağı kullanarak öldürüyor.’

Maven bunu düşünürken ürperdi.

Bu kadar dikkatli davranmasına rağmen kandırılmayı beklemiyordu.

Barmenin şu andaki görüntüsü onunla buluştuğu zamankinden çok farklıydı. Duruşunda ve tavırlarındaki değişiklik oldukça dikkat çekiciydi.

Üzerinde de tam takım savaş ekipmanları vardı. Maven gibi iki hançer kullanan bir korucuydu.

Ancak… O herif rütbe 2 Korucu’ydu!

İncele’nin sonucuna göre, o herifin sadece ana sınıfı vardı Korucu ama seviyesi 7’ydi!

‘Rütbe 2 sınıf sahibi… Yanında da bir okçu…’

‘Bir dakika! İki kişi…’

Aklından geçen şeyleri elinde olmadan sesli bir şekilde söyledi, “Sen Kurt’sun!”

Sokağın diğer tarafındaki adam yürümeyi bıraktı, yüzünde çarpık bir gülümseme oluştu, “Sen zeki birisin.”

“Görünüşe göre işe yaramaz da değilmişsin. Temiz bir şekilde üç adamımı öldürmeyi başardın.”

“Ve kim olduğumu da hızlı bir şekilde tahmin ettin. Ne kadar ilgi çekici bir rakipsin sen öyle.” Kurt’un yüzündeki çarpık gülümseme daha da genişledi.

Gerçekten mi?

Maven umutsuz hissetti.

Bakışlarını okçuya doğru çevirdi, ‘Sen de Kedicik olmalısın.’

Markus’un Hırsızlar Cemiyeti’nin kalan iki üyesi.

Ve ikisi de Maven’in karşısına aynı anda çıkmışlardı.

Şu anda içinde bulunduğu durum onun için oldukça tehlikeliydi.

…

“Neden adamlarını öldürmek istedin? Onlar senin yoldaşların değiller miydi?”

Maven sırtını duvara verdi. Kendine zaman kazandırmaya çalışıyordu.

Okçu onun başına bela olabilirdi, özellikle de yüksek bir mevkide bulunduğu için. Eğer atış yapmayı başarabilirse, her atışı Maven’in hayatını tehlikeye sokardı.

Dahası, diğer tarafta sokağın çıkışını engelleyen Kurt, ona sanki bir avmışçasına bakıyordu. O herif Sv 7 Korucu’ydu, sınıfını geliştirmemiş bile olsa, yine de Maven’in üzerinde baskı yaratabilirdi.

Faenin’de bir çok maceracı kendilerine uygun bir gelişim sınıfı bulamıyordu. Belki yeterli paraya sahip değillerdi ya da belki gelişim sınıfı için hocayı bulamıyorlardı. Böylelikle, bir çoğu ana sınıflarını ilerletiyorlardı. Ana sınıflar da rütbe 2’ye ulaşabiliyorlardı ama Sv 10’dan sonra eğer daha ileriye gitmek istiyorlarsa, sınıflarını geliştirmek zorundaydılar.

Kurt’ta onlardan biriydi, sınıfını geliştirmenin bir yolunu bulamayıp çaresizce ana sınıfına seviye atlatanlardan.

Ana sınıflar daha dengeli olsalar bile, iş güçlenmeye geldiğinde gelişmiş sınıfların rakibi bile olamazlardı.

İşte tam da bu yüzden Maven acil olarak sınıfını geliştirmeliydi.

Maven’in sorusuyla karşılaştığında Kurt kahkaha atmadan edemedi, “Tabi ki bizler yoldaştık. Aksi taktirde sana verdiğim bilgi nasıl o kadar detaylı olabilirdi?”

“Onları öldürdüğün için oldukça minnettarım. Son zamanlarda onları nasıl ortadan kaldıracağımı düşünüp duruyordum. Bunu kendim yapmam oldukça mantıksız olurdu sonuçta.”

“Onlarla uzun zamandır çalışıyorum. Direk olarak onları öldürmek konusunda çekincelerim vardı.”

Bu iki yüzlü Kurt’u dinlerken Maven kendini hasta hissetti.

‘Lanet olsun, çekincelermiş! Onların ölmesi için beni kullandın, aradaki fark ne?!’

“Hala benim soruma cevap vermedin. Neden onları öldürdün?” Maven sakince sordu.

Kurt omuz silkti, “Çok büyük bir iş yapmıştık.”

“Anlıyorum,” Maven hızlıca konuştu, “Her şeyi kendine saklamak istedin.”

“Burada iki kişiyiz, yani her şeyi kendime saklamış değilim.” Kurt neşeyle cevapladı.

Girdikleri bu mücadelenin sonucu onun için çoktan belliydi ve bu yüzden neşeliydi.

Ama şu andaki durum göz önünde bulundurulduğunda gerçekten de sonuç belli gibi görünüyordu. Kurt, Maven’den iki seviye yüksekti ve çatının üzerinde konuşlanmış bir okçu vardı ona destek olan. Maven onlara bir fırsat verdiği anda onu öldürmeleri işten bile değildi!

…

“Saçma saçma konuşma!”

“Ondan kurtul ve buradan gidelim! Uzaklara!” Çatının üzerinde konuşlanmış olan okçu soğukça müdahale etti.

‘Bu ikisinin evli olduğu ortaya çıkıyor, diğer üçüne karşı harekete geçmelerine şaşmamak gerek!’ Maven aniden tüm olayı kavradı.

Kurt çaresizce iç çekti, hançerleri arkalarında soğuk bir ışık bırakarak harekete geçtiler, “Bunun hakkında yapabileceğim bir şey yok, vahşi bir kadınla evliyim.”

“Seninle biraz daha sohbet etmek isterdim ama şimdi işe koyulma zamanı.”

“Onlardan kurtulmama yardım ettiğin için sana onurlu bir ölüm bahşedeceğim. Vücudunu tek parça halinde bırakmaya çalışacağım, buna ne dersin?”

Daha konuşmayı bitirmemişken, ellerinde hançerler olan bir gölge kendisini ona doğru fırlattı!

Maven kaçmaya çalışmıyordu!

Kaçmaya çalışmanın bir tek ölümüyle sonuçlanacağının gayet farkındaydı.

Algılaması onun arkasında bir şey hissetmesine neden oldu. Okçu onu çoktan hedef almıştı bile!

Eğer geri çekilmeye çalışırsa, kolay bir hedef olacaktı!

Sadece durup savaşabilirdi!

Bu yüzden Maven direk olarak öne atıldı, hançerleri alevlenmiş gibiydi!

Bıçak Tekniği - Sürat!

Ayışığının altında tekrardan hafifçe aydınlanan sokakta Maven detaylı ve seviyeli bir bıçak tekniği sergiledi. Maven’in her hareketi aşırı derecede isabetliydi ve onu Kurt’la eşit bir seviyeye getirmişti.

Kurt’un ifadesi şok olmuş haldeydi.

Açık bir şekilde seviye avantajına sahipti ve silah uzmanlığı da yüksek olmalıydı, ancak karşısındaki gencin bıçak tekniği oldukça iyiydi. Kurt’un vahşi saldırıları Maven’in savunmasını aşamıyordu!

Kurt bunun inanılmaz olduğunu düşünüyordu.

Kurt’un ondan seviye olarak daha yukarıda olduğu doğruydu ama iki tarafında da silah uzmanlığı seviyeleri eşitti ve buna ek olarak Maven’in birde bıçak tekniği vardı!

Maven ve Kurt’un eğimli hançerleri bir dansa kaptırmışlardı kendilerini, bütün sokakta “Klang!” seslerinin yankılanmasına ve soğuk parlak ışıkların çakmasına neden olarak.

‘Kurt demek sadece bu kadar güçlüymüş.’

Maven’in endişeleri biraz olsun azaldı.

Bu herif rütbe 2 sınıf sahibi olsa bile, sınıfını geliştirmemişti ve ileri seviye bir sınıfın bonus özelliklerine sahip değildi.

İki ekstra seviye biraz beceri puanı ve bir istatistik puanı demek oluyordu ve Maven’in öldürme becerisi Kurt’un becerisinden yüz kat daha iyiydi!

Maven bir düelloda Kurt’u üç dakikadan kısa sürede yenebilirdi.

Ama bu bir düello değildi ve Kurt’un arkasını kollayan bir okçu vardı.

Maven kendini tam olarak mücadeleye veremiyordu!

Kedicik’in elindeki yaya da dikkatini vermek zorundaydı.

Tamamen Kurt’a odaklanamıyor olması, onları bir çıkmaza sokmuştu!

‘Lanet! Eğer böyle devam ederse, kesinlikle ben kaybedeceğim!’ Maven’in kalp atışları hızlanmaya başlıyordu.

Dayanıklılığı azaldığı için uzun bir mücadeleyi çıkaramazdı!

O üç üyeyi ardı ardına öldürmüş olmak onun dayanıklılığının bir kısmını harcamıştı. Şu anda içinde bulunduğu, uzakçı bir sınıfın da dahil olduğu ikiye karşı bir mücadele Maven’in üzerine çok fazla baskı yüklüyordu!

İşleri tersine çevirmek için bir yol bulmalıydı!

…

“Bam!”

İkili bir kez daha acımasızca çarpıştıktan sonra, Kurt bir şeyin farkına vardı ve geri çekildi.

“Woosh!”

Bir ok atılmıştı.

Maven yuvarlandı, ok onun yanından sırtını yalayıp geçti! Ama bu sefer sakınması biraz tuhaf bir şekilde olmuştu.

Kurt edepsizce güldü, hançerlerini kaldırdı ve acımasızca kafa kopartan bir kesik attı!

Az önceki yuvarlanması Maven’in avantajı kaybetmesine neden olmuştu. Büküldü ve gelen kesiği engellemek ister gibi hançerini kaldırdı!

Ama kolunu kaldırır kaldırmaz elindeki hançeri bıraktı, daha hareketine başlamadan hızlıca bir efsun okumaya başlamıştı bile!

Sarmaşık Metamorfozu!

Eli hızlıca dikenli sarmaşığa dönüştü ve Kurt’un sağ bileğine dolandı.

Kurt, böyle bir numara beklemiyordu!

Korucu büyüleri aslında oldukça enderdiler!

Özellikle de Druidlerin pek aktif olmadığı Güney’de.

Sarmaşık Metamorfozu Kurt’un ritmini bozdu. Maven bunun avantajını kullandı ve Kurt’u önce sendelemeye sonra da yere düşmeye zorladı.

Maven derin bir nefes aldı, sol elini kaldırdı ve aniden hançerini aşağı doğru sapladı!

Daha yarı yola bile gelmeden, vücudunu kastı ve yana doğru yarım adım kaçmak zorunda kaldı!

“Woosh!”

Başka bir ok!

Maven bu oktan tamamen kaçınamamıştı. Üçgen şeklindeki okun ucu Maven’in omuzuna saplandı.

Maven kolunda ani bir acı hissetti!

“S*ktir!” Maven böğürdü. Başka bir okun gelmesine fırsat vermeden Kurt’un kafasına doğru bir kesik attı!

Uzaktaki okçu kederli bir çığlık koyverdikten sonra çılgınca ok atmaya başladı!

Ok yağmuru başlamış gibi görünüyordu.