84. Bölüm Yaşam ve Ölüm Mevzusu

[Dağınık Atış]!

Maven gözlerini kıstı. Gökyüzünü birden kaplayan ve üzerine doğru gelen okları gördüğünde, bir şekilde sakin kalmayı başardı!

[Dağınık Atış] korucuların uzun mesafe becerisiydi. Genellikle isabetsiz olduğu için çok büyük bir etki yaratmazdı.

Ama Maven’in içinde bulunduğu durum için ona sıkıntı yaratacak gibi görünüyordu!

Bu sokak oldukça dardı, eğer Maven kaçmak istiyorsa, şimdi harekete geçerse bunu başarabilirdi. Kurt çoktan ölmüştü sonuçta.

Çevikliği bunu yapabilmesine olanak sağlayabilirdi!

‘Eğer şimdi kaçarsam, bu kadını daha sonra bulmam mümkün olmayabilir!’

Bunu düşünürken Maven elinde olmadan dişlerini sıktı!

Ya hep ya hiç!

Acıya dişlerini sıkarak dayandı ve sol taraftaki duvara doğru patlama yaparcasına atıldı!

Anti Yer Çekimi Adımları!

Vücudunu duvara kabaca 45 derecelik bir açıyla eğdi, koşmaya başlarken bileğini burkmuştu ama yine de düzgün bir şekilde yukarıya doğru koşmayı başardı.

“Woosh!”

Vahşi ok yağmuru onun az önce olduğu yeri kalbura çevirdi. Birkaç ok kıyafetlerini delip geçmişlerdi!

‘Çok yakındı! Şanslıyım ki o oklar zehirli değillerdi!’ Maven’in kalbi delicesine çarpıyordu.

Bu yaşadığı karşılaşma onun bu güne kadar yaşadıkları arasında en tehlikelisi olduğunu düşündü.

Yüksek bir yerde mevzilenmiş okçuyla uğraşmak oldukça zorlayıcıydı, özellikle de Maven’in kullanabileceği bir kalkan olmayınca!

Anti Yer Çekimi Adımları duvar boyunca uzun bir süre koşmasına izin vermiyordu. O vahşi ok yağmurundan kaçındıktan sonra, daha fazla ilerleyemeyerek yere düştü, o sırada pek dikkat etmediği için kendine söverken sağ omuzunun üzerine düşmüştü!

Okun yaraladığı bölgedeki acı daha da arttı.

Yaradan akan kan bir anda çok daha fazla halde akmaya başladı.

O ok, Maven’in denge hissini etkilemişti ve vücudunun hareketlerini kontrol ederken bir hata yapmasına neden olmuştu.

‘Lanet olsun, Anti Yer Çekimi Adımları’nın süresi neredeyse yarım saniye azalmış…’ Maven oku kavradı, bu sırada içinden lanet okumaya devam ediyordu.

Kan kaybından ötürü Yaşam Puanları azalmaya devam ediyordu, dayanıklılığı da tükeniyordu.

Ama hala kaçmaya niyeti yoktu!

‘Bu kadını öldürmeliyim!’

‘Bu Gece Yürüyen gelişiminin ilk görevi. Eğer bunu bile halledemezsem bir sonraki ne olacak?’

Maven bir anda odağını arttırdı!

“Woosh!”

Bir başka ok atışı.

Neyse ki, Karanlık Görü Maven’in okçunun her hareketini görerek oklardan kaçınmasına yardım ediyordu.

Sokakta koşmaya başladı, dikkatlice Kedicik’in üzerinde olduğu çatıya yaklaşıyordu!

Aralarındaki mesafe azalmaya başlamıştı.

Maven okçunun kör noktasına girebilirse, Kedicik daha fazla tehdit oluşturmayacaktı.

Ama okçu da pes etmemişti!

Dudağını ısırdı ve hızlıca daha fazla ok atmaya başladı!

Maven bir hayalet gibi hareket ediyor, okçunun onu vurmasını zorlaştırıyordu, bu yüzden attığı o oklar hedefi bulamıyorlardı!

İkili arasındaki mesafe sürekli olarak azalmaktaydı.

Aniden okçunun dudakları yukarı doğru kıvrıldı.

Neredeyse orası…

Bu mesafe!

Gözlerinde garip bir işaret belirdi!

Maven oklardan kaçınmak konusunda sıkıntı yaşıyor olsa bile, dikkatini hiç okçunun üzerinden ayırmamıştı bu yüzden her hareketini görebiliyordu!

Karanlık Görü sayesinde oluşan o işareti açıkça görebilmişti… O işaret [Hareketli Atış]’tı!

‘Lanet olsun! O kadın gerçekten de böyle üst seviye bir beceriyi öğrenebilmiş!’

Maven’in içi sızladı!

Sonunda karşı tarafın zafer konusunda neden bu kadar emin olduğunu anlayabiliyordu, aralarındaki mesafe bu kadar azalmasına rağmen okçunun kaçmaması da buna bağlıydı!

Çünkü elinde bu kartı tutuyordu!

[Hareketli Atış] : Hareketli hedeflere karşı isabet oranını büyük oranda arttırır!

Bu becerinin açıklaması oldukça belirsizdi ama Maven biliyordu ki bu mesafeden o okçunun onu vurma ihtimali en azından yüzde elliydi.

Ve Maven’in okçunun kör noktasına ulaşabilmesi için hala katetmesi gereken belli bir mesafe vardı.

Bu mesafeyi aşabilme süresinde okçu üç tane daha ok atabilirdi!

Eğer o üç atıştan biri bile Maven’e isabet ederse onun için işler içinden çıkılmaz bir hal alırdı!

Ne yapacaktı?

Maven, ölümle yüzleşirken genellikle sakinliğini korurdu ama şu anda kendini bir parça sersemlemiş  gibi hissediyordu!

Kim olduğu bile belli olmayan bir okçu, sadece yüksek yerde mevzilendiği için eski Gecenin Hakimi’ni böyle bir duruma düşmeye zorluyordu!

Gerçekten çok sefil bir durumdaydı.

İki tarafta birbirlerine soğukça bakıyorlardı.

Maven anında kararını verdi.

İlerlemeye devam etmek!

…

“Cehenneme git!” Kedicik mırıldandı.

Çoktan Maven’e hedef almış olduğu oku bıraktı. “Woosh!” İlk ok Maven’in karnını hedef alıyordu!

Kritik darbe vurmanın peşindeydi!

Hareketli Atış, başlangıçta da oldukça iyi olan isabetini daha da iyi bir hale getirmişti. Bu ok oldukça isabetli bir şekilde ilerliyordu ve kısa süre sonra Maven’in karnına saplanacaktı!

O elzem anda Maven’in vücudu garip bir şekilde hareket etti!

Gölge Adım!

O hayat kurtaran beceri bir kez daha etkisini gösterdi ve Maven hareket yönünü zorla yarım metre sağa doğru kaydırdı, çevikçe oktan kaçındı.

“Güzel bir kaçınma.” Okçu soğukça övgüde bulundu.

İkinci ok!

Bu ok ta bir önceki gibiydi son derece isabetli bir şekilde yaklaşıyordu, hedefi direk olarak Maven’in boynuydu!

Maven’in kalp atışları en üst seviyeye çıkmıştı. O yarım saniye içinde vücudunun içinde bulunduğu durumu unutmuş gibiydi ve sağ ayağıyla yerden destek alarak sıçradı!

“Çat!”

Bileği kırılıyormuş gibi bir ses geldi!

Taklit Gölge Atım!

“Woosh!”

Ok kulağının hemen yanından geçti, ikinci oktan da kaçınmayı başarmıştı.

“Eh? İki tane beceri mi?” Amansız ifadesini koruyordu ama hafifçe şaşırdığı belliydi.

Çünkü hala üçüncü atışı vardı!

Üçüncü ok Maven’in kalbini hedef alıyordu!

Bu ok görünüşe göre, ne olursa olsun, Maven’in kaçınamayacağı bir oktu!

“Şimdi sonu geldi!” Okçu gözlerini kıstı.

…

Maven o çok önemli anda tabi ki vazgeçmemişti. Vücudunu avucunun içi gibi biliyordu.

Sağ omuzuna saplı olan ok yüzünden oradan güç alamıyordu. Sağ ayak bileği kırılmış olabilirdi, bu oldukça ciddi bir sakatlıktı!

Acıyor olduğunu söylemek oldukça doğru bir yaklaşımdı.

Ama Maven şu anda acı hissetmiyordu.

Bu bir çeşit uyuşma değildi aksine bir tür özel mistik durumdu.

Ona doğru gelen üçüncü oka çaresizlikle baktı, ok canını almak üzereydi.

Yaşam ve Ölüm arasındaki ince çizginin üzerinde kayıp düşmek üzereyken potansiyeli kendini gösterdi.

Sol ayağını döndürdü ve yerden destek alarak sıçradı. Gölge Adım’ı ilk defa kullanmasının ardından, sol bacağı büyük bir yükün altına girmişti ve şimdi tekrar deniyordu, sol ayağı ve bacağı bu yükü daha fazla kaldıramazdı bu yüzden bu kadar fazla vahşi güç kullanmamalıydı.

Ama o bunu yapmayı seçti.

Canını dişine takıyordu!

Patlama!

Başka bir Taklit Gölge Adım!

“Çat....”

Sol bileği de muhtemelen kırılmıştı… Basitçe daha zavallı bir halde olamazdı!

Ama bu sefer, bu aynı zamanda Maven’in üçüncü oktan da başarıyla kaçınması demek oluyordu. Yerde yuvarlandı ve direk olarak Kedicik’in üzerinde bulunduğu çatının olduğu duvara yaslandı!

Burası o kadının kör noktasıydı ve kesinlikle şu anda Maven’i göremiyordu.

‘Gerçekten garip…’

‘Ama sonunda zaman karşı saldırı zamanı.’

Maven zoraki bir şekilde gülümsedi, yarım bir şekilde yerde uzanıyordu.

İki ayağı da kırılmıştı. Bu kırılgan vücuduna zorla öyle bir güç uygulatmak berbat ötesiydi.

Neyse ki şans sonunda taraf değiştirmişti.

…

“Gerçekten de kaçındı!”

“Bu nasıl olabilir?”

Kadın okçu hala çatının üzerinde duruyordu, şoka girmiş gibiydi. Maven direk olarak altındaydı, çok dikkatli bir şekilde başını aşağıyı görebilecek şekilde uzattı, Maven’in durumunu görmek istiyordu.

Ama kadın o sırada, çatıya doğru çıkmakta olan ipi görmedi, ip kısa süre içinde kadının bileğine dolandı!

“Aaah!” Panik içinde bağırdı.

İnanılmaz bir güç onu bileğinden çekti ve üç katlı evin çatısından aşağı düşürdü!

Kedicik düşerken bedenini ayarlayamadı çünkü bileğine bağlı olan ip inanılmaz bir hızla kısalıyordu. Neredeyse anında aşağı çekilmişti, direk olarak yere çakıldı!

“Baamm!”

Oldukça kötü durumdaydı!

Maven ipin diğer ucunu elinde tutuyordu ve büyük zorlukla da olsa kadının yanına doğru emekledi. Kadın çarpmanın etkisiyle pek kendinde değildi, nefes almaya çalışıyordu, Maven hançerini kadının boğazına dayadı.

“Parayı nereye sakladınız? Söyle ve çektiğin acıya bir son vereyim, söyleme ve bütün gece sana işkence edeyim.”

Sesi oldukça sakin ama merhametsizdi.

Okçu acı acı gülümsedi. Göğüslerinin arasına sakladığı parşömeni zorlukla çıkarttı ve sonrasında bir şeyler söylemeye çalışıyormuş gibi göründü.

Ama Maven eğimli hançeriyle işe koyulmuştu bile!

“Açıklamana gerek yok, ben üzerine çalışırım.”

Maven soğukkanlılıkla kadını öldürdü.

Bu sırada, sokağın diğer ucunda yaşlı bir adam ortaya çıktı.

“İki bileğin de kırıldı. Vücudun gerçekten bir boka yaramaz halde.”

Maven’in ayağa kalkmasına yardım etti.

İkili ağır aksak yürüyerek karanlığın içinde kayboldular.

…

Demirci dükkanında, yaşlı demirci bir şeyler yapmakla meşguldü.

Maven de savaş kayıtlarını inceliyordu.

O sırada, onu şaşkına çeviren iki satır gördü.

[Mücadele esnasında potansiyelini aştığın için, bir yetenek kazandın - Tahammül]

[Mücadele esnasında potansiyelini aştığın için, bir yetenek kazandın - Patlama]