87. Bölüm Yanan Hiddet

Karanlığın içinde, demir döverken çıkan klang seslerinin yanı sıra kıvılcımlar uçuşuyordu.

Kırmızı fırın, her tarafı külle kaplı olan Maven, içine daha fazla kömür eklerken harıl harıl yanmaya devam ediyordu.

“Çok fazla koydun!”

“Daha yüksek sıcaklık her zaman daha iyi değildir!”

Sean çalışmaya başladığında, aşırı derece rahatsız edici oluyordu.

Bu herif tamamen insan olsa bile, öfkesi bir cüceninkine eş değerdi. Sadece sürekli kötü bir mizaca sahip değildi, aynı zamanda ağır içiciydi.

Maven onun çırağı olarak, bu tamamlanmamış düzlemde emir verebileceği tek kişiydi.

Buna sessizce dayanmaya çalışıyordu!

Çünkü bu onun gelişim göreviydi. Zavallı bir demirci çırağı olarak, bir yıl içerisinde Sean’ın demircilik becerilerini öğrenmesi gerekiyordu!

Görev menüsünde değişim çoktan gerçekleşmişti. Bir önceki görevi tamamlanmış ve ödülü 1500 genel TP Maven’e verilmişti.

Şimdi orada gelişim görevinin 2. görevi görünüyordu. Ödülü 2000 genel TP ve bir sonraki görevi alabilmeye hak kazanmaktı.

Elinde olmadan bu görevin işkenceden farksız olduğunu düşündü!

Tüm bir yıl boyunca Sean’ı takip ederek ona işinde yardım etmeliydi.

Gerekli dinlenme ve yemek zamanları dışında, Maven geri kalan bütün zamanını ocağın başında veya elinde demir çekiçle geçiriyordu!

Yaşlı demirci abartmamıştı.

Bu görevin insanın sabrını test etme düzeyi kesinlikle korkunçtu!

Neyse ki Maven oldukça boyun eğmez biriydi!

Bu görevi aldığına göre, yarı yolda vazgeçemezdi!

Gece Yürüyen dışında, Maven diğer korucu gelişim sınıflarına nasıl ulaşacağını bilmiyordu.

Ama sonunda sessiz kalmayı başaramayarak yaşlı demirci ile tartışmaya başlamıştı!

O herif Maven’e bütün gün boyunca lanet okuyordu, Maven’in kız gibi olduğundan bahsedip, zayıf olduğunu söyleyerek bunlara değmediğini belirtiyordu.

Gerçek bir adam eline çekici alıp kendi silahlarını döverdi!

Maven şikayet etmemeye çalışarak sessizce ona söylenen şeyleri yapmaya çalışıyordu. 

Onun bünyesi gerçekten çok zayıftı.

Gücü de yetersiz kalıyordu.

Demir dövmenin gerçekten de bir güçlendirme etkisi vardı, belli bir yere kadar.

Zaman akıp geçti. İlk ay boyunca Maven, hala o herifin demir döverken ki kötü mizacına dayanabiliyordu.

Üçüncü ay, inanılmaz rahatsız olmaya başladı. Yaşlı demirci ona küfür etmeye başladığında o da geri küfrediyordu. Ayrıca her türlü süslü hakaretleri kullanıyordu ki, bu bazen Sean’ı cevap veremeyecek hale sokuyordu.

Yarım yıl sonra, tamamen umursamayı bıraktı. Sadece yaşlı demircinin ona söylediği şeyleri tekrar tekrar yapmaya devam etti.

Elindeki işi bitirdiğinde yaşlı demircinin ondan şimdi ne yapmasını istediğini sormaya bile gerek duymuyordu!

Onun için bütün madenler az çok aynıydılar, her dövme tekniği de birbirine benziyordu.

O bir derebeyiydi. Bu lanet yerden bir çıksın, muhtemelen bir daha demircilikle alakalı hiç bir şeye bulaşmayacaktı.

Düşünceleri böyle olsa bile, bu uzun tavlanma sürecinde, Maven sadece yaşam sınıfı [Demirci]’yi elde etmekle kalmadı, yıldırım hızıyla tecrübe kazanmaya devam etti.

Kazandığı TPleri sınıfa eklememiş olsa bile, bu dehşet yıl sona erdiği zaman Maven çoktan [Orta] seviyeye ulaşacaktı!

Eğer Maven doğru hatırlıyorsa, Beyaz Nehir Vadisi’ndeki en yetenekli demirci de [Orta] seviye bir demirciydi.

‘Bu gerçekten komik. Bu lord cidden [Orta] seviye Demirci olacak.’

‘Demirci Derebeyi… Bütün Faenin’de çok fazla olmasa gerek!’ Maven içinden kendisiyle dalga geçiyordu.

“Klang!” sesleri Maven’in kulaklarında yankılanıp duruyordu. Neredeyse sinir çökmesi yaşayacak kadar çok duymuştu bu sesi!

Son ay içinde Sean artık Maven’e başka dövme teknikleri öğretmeyi bıraktı. Bunun yerine kendini tamamen bir silah yapmaya adadı. 

Maven onun yanında sadece bir destekçi görevi görüyordu.

Zihninde tek bir düşünce vardı, o da bu lanet olası çıraklık işini bir an önce başarıyla bitirebilmek!

Faenin’e çokta uzun sayılamayacak bir zaman önce göç etmişti ve geldiğinde kesinlikle Gecenin Hükümdarı’nın tamamlanmamış düzleminde bir sene harcamayı beklemiyordu!

Eğer bu düzlemde zaman farklı akmıyor olsaydı, Maven kesinlikle ve kesinlikle böyle etkisiz bir şey yapmazdı.

Ama yine de çok sıkılıyordu.

“Kokmuş velet! Etrafa bakınıp durma. Burada senin görmene değer bir şey yok.”

“Çabuk bana bir yığın lav kayası getir!”

“Ve o parşömeni de, arkandaki rafta duruyor!”

Sean’ın rastgele emirler vermesine, Maven çoktan kayıtsız kalmayı başarmıştı, sadece sessizce ona söylenen şeyi yapıyordu.

Zaman geçmeye devam ettikçe, Sean’ın dövdüğü silah kendini göstermeye başladı.

Ama sonrasında Maven’i açık açık yanından kovarak, kendi demircilik becerilerinin pratiğini yapması için uzakta olan başka bir fırının yanına gönderdi.

Maven sadece ona söyleneni yapabilirdi.

‘Şu yaşlı moruk, ne s*kime bu kadar ketum ki?’ Çok sert bir cevheri çekiçlerken sıkılmıştı ve kafasından da bu düşünce tekrar tekrar geçiyordu.

…

Bu sıkıcı eğitim esnasında, zaman da akmaya devam ediyordu.

Son gün, Sean Maven’i yanına çağırdı.

Silah rafında, üzeri bir parça bezle örtülü olan bir şey vardı.

Sean konuştu, sesi yorgun çıkıyordu, “Çocuk, tebrik ederim. Çıraklığın sona erdi.”

“Gerçekten de bir yıl geçirmeyi başardın. Bu günlerdeki gençler sabra sahip değiller.”

Dalga geçiyorsun… Maven içinden alay etti. Etrafta zıplayan çocukların mizacına sahip değildi demek. Sean’ın onu tabi tuttuğu testin kuru ve donuk olacağını biliyordu ama bu test oldukça avantajlıydı ve bir zararı yoktu!

Bir yıl boyunca demir döverek Maven 15 yaşına girmişti ve bir parça daha olgunlaşmış gibi görünüyordu.

Vücudundaki en önemli değişim kollarında ve göğsünde kasların iyice belirginleşip ortaya çıkmasıydı! Biraz da uzamıştı.

İstatistikleri ona gelişimini direk olarak gözlemleme şansını veriyordu. Bir yıllık tavlanma süreci onun gücünü 1 puan ve bünyesini 2 puan arttırmıştı!

Bir yıl boyunca demir döverek 3 istatistik puanı kazanmıştı!

Maven bir aptal değildi, Sean’ın ona öğrettiği demir dövme teknikleri kesinlikle sıradan şeyler değillerdi.

Mutlaka o tekniklerin içinde gizli güç ve bünye geliştirme metotları vardı ki böyle inanılmaz bir etkisi olmuştu.

3 istatistik puanı! Kişi böyle bir gelişim gösterebilmek için 6 kere seviye atlamalıydı!

Her şey basit bir muhabbetten ibaret olmasa da, Sean’ın testini tamamlamak Maven’in gücünü arttırmıştı.

En azından bünyesindeki artış küçük değildi, yani artık o kadar zayıf bünyeye sahip değildi!

2000 genel TP ise tam gerekli olan zamanda gelmişti. Sınıfını geliştirmek üzereydi ve en çok ihtiyacı olan şey ise TP’ydi.

Genellikle gelişim görevleri üç aşamalıydılar. İki tanesini bitirmişti artık ve üçüncü görevden sonra sınıfını geliştirebilecekti.

Zamanı geldiğinde, büyük miktarda tecrübe puanı kullanarak ileri seviye sınıfını aktif etmesi gerekecekti.

…

“Sabır, bir Gece Yürüyen için gerekli bir erdemdir.”

“Senin sabrının ödülü olarak bu şey sana bir hediye. Gecenin Hükümdarı’nın seni kabul edip etmemesinden bağımsız olarak, Gece Yürüyen olmasan bile, bu benim sana hediyem.”

Sean konuşurken, silah rafında duran eşyayı işaret etti.

Maven donup kaldı.

Maven, Sean’ın bu şeyi yapmak için bir yıl uğraştıktan sonra, o şeyin kendisine hediye edilebileceğini hiç beklemiyordu.

Bütün zaman boyunca yardımcı görevi görmüş olsa bile, bu eşyanın yapım süresinde Sean’ın bir çok değerli materyali ve enerjisinin büyük kısmını buna harcadığını biliyordu.

“Dikkatini topla çocuk,” Sean kahkaha attı. “Bu muhtemelen benim bu hayatımda dövdüğüm son büyülü eşya.”

Büyülü Eşya!

Maven şok oldu!

Mavi bezi aceleyle kaldırdı!

Silah rafında bir eğimli hançer yatıyordu!

Bu eğimli hançer kırmızıydı, keskin ucu inanılmaz bir keskinlikteydi ve kabzası ele hoş bir sıcaklık yayıyordu.

‘Bu lav kayasının etkisi mi?’

Maven eğimli hançeri elinde tutarken sessizce gücünü hissetmeye başladı.

“Onun adı Yanan Hiddet.” Sean kendi başyapıtına bakarken yüzünde memnun bir ifade vardı. “Söylemeye cüret edebilirim ki, o ünlü Cüce Demirci Ustalarının ürünleri bile bundan kaliteli değildir.”

Maven onayladı. Basit bir İncele’den sonra, elindeki eğimli hançerin özellik penceresi ortaya çıktı,

[Yanan Hiddet]

Kalite : Büyülü

Saldırı : 13 - 18

Etki : Zırh Kırma +7

2. Etki : Parçalama +7

Ekstra Büyü - [Yanan Hiddet] (Günlük kullanım : 1)

Ekstra Büyü - [Mistik Mermi] (Günlük kullanım : 3)

…

Büyülü silah!

Maven ruhu buraya göç ettiğinden beri sahip olduğu ilk büyülü silahtı.

Ve bu silah çok keskin bir eğimli hançerdi!

Şu anda içinde bulunduğu ruh hali basitçe coşkulu ya da heyecanlı diyerek ifade edilemezdi.

“Ben…” Sean’a hediyesi için teşekkür etmek istedi ama yaşlı adam duygusuz bir sesle konuştu, “Eşyalarını topla, gidiyoruz!”

“Gecenin Hükümdarı’nın tamamlanmamış düzlemini açık tutmak oldukça enerji harcıyor!”

Sonra Maven’i peşi sıra sürükleyerek hızlıca [Sonsuz Gecenin Cenneti]’nden ayrıldılar.

İkili bir kez daha mahzende ortaya çıktılar ve demirci dükkanına döndüler.

Gecenin ileri saatleriydi ve etraf oldukça sessizdi. Her şey aynı kalmıştı, sonuçta sadece bir gün geçmişti.

Ama Maven üzerinden asırlar geçmiş gibi hissediyordu.

“Hadi gidelim. Kendini hazırla.” Sean aniden acele ettirdi, “Final testi başlamak üzere.”

“Gecenin Hükümdarı’nın vaftizini alman gerekiyor!”

“Bin Yaprak Ormanı’na girmemiz gerek. Beni takip et!”