17. Bölüm Zindan Kaşifleri de Uyanabilir mi? (2)

İlk amacım, Hayalet Kraliçe'yi 10 kişilik partilerle avlamaktı. Eğer kimse ölmeden başarabilirsem, o zaman sayıyı 9'a, ardından 8'e düşürecek ve böylece tek başıma yenene kadar devam edecektim.

"Parti liderimiz 15. seviye."

"Neden 10. kata geri döndü ki?"

"Ara sıra bu tarz insanlar çıkar. Biliyorsunuz işte, lider yaratıklar set ekipmanları düşürüyor. Amaçları onları toplamak."

"Ehh, ama hepsini toplamak imkansız."

"Şşşş, onu kendi haline bırakın."

Tabii ki ben de bunu yapmayı planlıyordum. Şey, belki de bu bir plan değildi, çünkü Ruh Saflaştırma İksiri toplamaya başladığımda, doğal olarak bu parçalar da elime geçecekti. Parti üyelerinin sorularını cevaplamakla vakit kaybetmeden, Hayalet Kraliçe’nin bulunduğu kapıyı araladım.

“Kiyaaaaa!”

“İnsan, nefes alan insan!”

“Kiyaaaa!”

“Hepiniz içeri girin! İki defansçı onu oyalasın! Hasar vericiler, pozisyon alın! Bora!”

Emirleri verdikten sonra, Bora ile bize doğru uçan hayalet grubunu uzaklaştırdım. Birden hayalet grubumun yarısı ortadan kaybolurken, geride kalan hayaletler panikledi ve daireler halinde süzülmeye başladılar. Aynı esnada Hayalet Kraliçe çağırma işaretlerine başladı. Parti üyelerimin afallamış ifadesini fark edince, “Bu, Hayalet Kraliçe’nin çağırma ritüeli! Hepiniz saldırın!” dedim.

İki ayın ardından, 5F Veliaht Prensi’nden, 10F Veliaht Prensi’ne başarılı bir şekilde geçiş yapmıştım.

“Veliaht Prens!”

“Yok artık, bu Veliaht Prens’in partisiymiş!”

“Veliaht Prens, bugün partiye kaç kişiyi alacaksın?”

Üç sarışın afet birden önüme ışınlandı. Başka dünyalardan her çeşit insanla parti yaptığım için artık bu tarz insanlar ilgimi bile çekmiyordu.

Kang Shin, cidden büyüdün ha! Böylesine güzeller güzeli kızlara bile dönüp bakmıyorsun artık!

“Sadece dördümüz olacağız.”

“... Fakat daha sınıflarımızın ne olduğunu bile sormadın.”

“Biriniz şifacısınız değil mi?”

“Evet. Bunu nasıl bilebildin?”

“Üç ya da daha fazla kişinin bulunduğu gruplar içerisinde her zaman bir şifacı bulunur.”

Hızlıca cevapladıktan sonra ekipmanlarımı kontrol etmeye başladım. Şimdiye kadar 53 Ruh Saflaştırma İksir’i tükettim, bu sayede büyü ve karizma istatistiklerim dokuzar arttı. Kas, Kemik ve Cilt Sıkıştırma İksirlerinin her biri, yardımcı oldukları istatistikleri 10 yükselttikten sonra etki artışını kendiliğinden durduruyordu, bu yüzden normal bir şekilde Ruh Saflaştırma İksiri’nin de aynı olacağını düşünüyordum. Diğer bir deyişle, büyü ve karizmamı bir kez daha yükselttikten sonra Ruh Saflaştırma İksiri ile işim bitecekti.

Bu baskınlar sırasında Ruh Saflaştırma İksiri yedi kez düşmemişti, yerine altı defa Hayalet Kraliçe’nin eşyalarını ve bir kez de Orta İksiri almıştım. Şu an, Hayalet Kraliçe’nin Örtüsü, Hayalet Kraliçe’nin Siyah Ceketi, Hayalet Kraliçe’nin Beyaz Pantolonu, Hayalet Kraliçe’nin İpek Eldivenleri, Hayalet Kraliçe’nin Ayakkabıları ve Hayalet Kraliçe’nin Deri Kırbacı’na sahiptim.

Kraliçenin eşyaları hafif bir kumaştan yapılmıştı ama hangisinin yetenek sağladığına emin olamadığım için hepsini toplamaya karar vermiştim. Yine de kırbaç gibi bir silahı kullanmak hiç istemiyordum.

“10. kat baskınları da yakında sona erecek.”

“Eh? Bu kadar mı? 10. kattan ayrılacak mısın?”

“Ah, bir süre daha buralarda olsam da, önünde sonunda 15. kata gitmem gerekiyor.”

“Vaay, gerçekten de Veliaht Prens’in yapacağı bir şey.”

“Çok havalı...”

“Pekala o zaman, hadi içeri girelim.”

Hayalet Kraliçe’yi avlamak, Ork Lideri’nden katbekat daha kolaydı. En azından benim için öyleydi. Sebebi de çok basitti: Ufak hayaletler tek vuruşla havaya uçarken, liderlerinin durmadan fırlattığı ektoplazma okları Ruhani Kalkan ile kolayca engellenebiliyordu. Daha da önemlisi, Hayalet Kraliçe’nin sayısız zindan kaşifini umutsuzluğa sürükleyen özel yeteneği, Ork Lideri’nin Savaş Çığlığı sayesinde kolaylıkla savuşturulabiliyordu.

Yapmam gereken, yeteneklerimi düzgün kullanmak ve Hayalet Kraliçe’ye odaklanmaktı. Geçmişte Ork Lideri’nin Savaş Çığlığı’nı kullandığım zaman ölümün kenarında yürüyormuş gibi hissederken artık bu baskınlar o kadar kolaylamıştı ki, savaşın ortasında esnemeye başlıyordum.

Aslında, artık Hayalet Kraliçe’yi tek başıma yenebileceğime emindim. Bunu yapmamamın tek nedeni, daha fazla Ruh Saflaştırma İksiri toplamaktı.

Bu kolaylığın en önemli nedenlerinden biri seviye 15 olmamdı. Kas, Kemik ve Cilt Sıkıştırma İksirleri tarafından güçlendirilmiş olduğum gerçeğini bir kenara bırakırsak, 5. kattaki ilk liderle 15. kattaki lider arasında büyük zorluk farkı vardı. Buna ek olarak, Ork Lideri’yle olan üç yıllık ezeli savaşlarımın ardından, lider savaşlarına fazlasıyla aşinaydım.

Partide bir şifacı istememin tek nedeni, partideki diğer üyelerin hayatta kalma şanslarını arttırmak içindi. Zindan kaşifleri arasında yetenek eksiklikleri nedeniyle yıllarca aynı katta kısılı kalan birçok insan vardı. Bu nedenle hazır buradayken, bu insanlara da yardım etmek istiyordum.

RYO’da*, canavarları öldürdüğünde tecrübe puanları kazanarak seviye atlayabilirsin. Ancak zindanda durum bu şekilde değildir. Seviye atlayabilmek için zindan katlarını fethederek ya da kat liderlerini yenerek gücünü kanıtlamak zorundasın.

Seviye atlayarak güçlenemezsin. Gücünü geliştirip kendini kanıtladığın takdirde seviye zaten onları takip eder. Bu yüzden güçlü olan güçlenmeye devam ederken, zayıf olan olduğu yerde saymaya devam ediyordu...

Başlangıçta, yaklaşık 140.000 zindan kaşifi arasından sonuncu sıradaydım. Şimdi bu sıralamada 100.000 arasına çoktan girmiştim bile. Diğer bir deyişle, 15. kattan fazla ilerleyemeyen 40.000 kişi vardı. Tabii ki bu sayı İkinci, Üçüncü ve Dördüncü Zindanlardaki insanları da içeriyordu. İlk Zindan’da olduğum için, bu 40.000 insandan hiçbirinin benden daha güçlü olmadığını varsaymak pek de yanlış olmazdı.

Yeryüzündeki beş zindan kaşifi arasında, şimdilik 3. sırada yer alıyordum. Babam hala benden daha düşük seviyedeydi ve görünüşe göre, benden düşük seviyede bir kişi daha vardı. Birinci sıradaki zindan kaşifinin kim olduğunu merak etmeme rağmen, bu konuda şimdilik yapabileceğim hiçbir şey olmadığından, üstünde çok fazla durmamaya karar verdim.

Neden bunun hakkında konuşuyorum? Zindanların, kişinin gücüne büyük bir etkisi olduğunu kanıtlayabilmek için.

Hayalet Kraliçe’yi 10 dakikadan daha az bir süre içinde yendikten sonra, bu üç sarışın afetin ifadeleri tamamıyla değişmişti.

“Veliaht Prens... Gerçekten inanılmaz derecede güçlüsün.”

“Gulp... Imm, Veliaht Prens.”

“Evet?”

Ödül listesine bakmak üzereyken, kafam üç güzele yöneldi.

“11. kattan başlayarak, diğer kıtalardan insanlarla parti yapabileceğini biliyorsun değil mi? Bizimle parti yapmaya devam etmek ister misin?

“Bu doğru, Veliaht Prens. Normalde böyle şeyler demem ancak seninle parti yapacaksak, bu beni çok mutlu eder...”

Bu tarz bir baştan çıkarmayı 5. kattayken hiç yaşamamıştım. Muhtemelen bu, o zamanlar zindanın çekiciliğini ya da güçlü bir parti üyesine sahip olmanın önemini henüz öğrenmemiş olmamdandı. Ancak 11. kattan başlayarak diğer kıtalardan insanlarla parti yapmak artık mümkündü. İnsanların partilerine güçlü insanları katmak istemeleri gayet doğaldı.

Zindanda yükselmeye çalışmak kişiyi güçlendirir. Bu gayede başkalarının gücünü kullansa bile, bu gerçeği değiştirmez.

Aslında çok nahiftim. Eğer kişi sadece seviye atlamaya odaklanırsa, yeteneklerini geliştirmeyi kesinlikle ihmal ederdi. Sonuç olarak da zindanın belirli bir seviyesinde kalıp zindana boyun eğmekten başka çaresi kalmazdı.

Ancak bu kadınlar bana baştan çıkarıcı bakışlar atarken, bu tarz şeyleri düşündüklerini hiç sanmıyordum. Hatta biri giysilerimi düzeltme bahanesini kullanarak, “Partimize girersen sana kendimi bile sunabilirim.” demişti.

Bu ilk defa başıma gelmiyordu. Tamamen dolu olan partiler bile beni aralarına alabilmek için birini kovmayı teklif etmişlerdi. Cevabım hep aynıydı.

“Üzgünüm ama kendi başıma ne kadar ilerleyebileceğimi kendi gözlerimle görmek istiyorum.”

“Ah, Veliaht Prens.”

“O halde, görüşürüz. Umarım zindanda aradığınızı bulursunuz.”

Ödül listesinde Ruh Saflaştırma İksiri olduğunu teyit ettiğimde, çabucak iksiri kaparak partiyi dağıttım. Lider odasından ayrılıp kapıyı kapattığımda oda küçülüp kaybolmaya başladı. Bu üçü muhtemelen geldikleri zindana geri dönmüşlerdi. Hemen ardından ilk karşılaştığım şey Loretta'nın boş bakışlarıydı, onu fark edince hemen bir gülücük attım.

“Seni tekrar görmek güzel.”

“Evet. Daha görevden vazgeçmedin mi?”

“Haha, aslında... Gulp...”

Somurtkan Loretta'ya cevap vermeden önce güldüm ve Ruh Saflaştırma İksiri’ni içmeye başladım. Ardından...

[Ruhun artık bembeyaz saflıkta. Büyü ve karizma istatistiklerin 1 arttı. Mükemmel derecede saflaştırılmış bir ruh, vücudu da güçlü bir şekilde etkileyerek manayı daha kolay kontrol etmeyi ve diğerlerine daha çekici görünmeni sağlar. Bütün ruhlara karşı yakınlığın arttı. Daha fazla Ruh Saflaştırma İksiri tüketmenin artık bir etkisi olmayacak.]

[İlahi Vücut Bulma’nın süresi arttırıldı. Yeteneğin bekleme süresi 1 gün azaldı.]

“... Hahaha!”

Mesaj penceresini gördüğüm anda kahkaha atmaya başladım. Elimde değildi. Fazladan bir etki yaratacağını hayal etmemiştim. Bana deliymişim gibi bakan Loretta’ya açıklamaya çalıştım, “Loretta abla, görevi yarın halledeceğim.”

“Eh? Güvensiz olduğun için sürekli ertelediğini sanıyordum. Bekle bir dakika, az önce içtiği şey… O bir Ruh Saflaştırma İksiri, değil mi?”

“Evet.”

“... Ne olur ne olmaz diye soruyorum, tam olarak kaç tane iksir içtin?”

“54. Bu da sonuncusuydu.”

“...”

Loretta abla, sanki bir heykele dönmüş gibi hareketsizce duruyordu. Tepki vermediğini görünce yüzüne doğru sağ elimi sallamaya başladım, ardından hafifçe yanaklarını sıktım. Ancak sıktıktan sonra bilincini geri kazanmışa benziyordu.

“Ahh, ne yapıyorsun?”

“Hiç, bir an donduğunu sandım.”

“Tabii ki donmadım! Sadece şaşırdığım için bir an dalmışım.”

“Bu gerçekten şaşırtıcı mı?”

“Daha önce kimsenin bu kadar çok Ruh Saflaştırma İksiri tükettiğini görmemiştim. Şans eseri bu iksiri elde edenler bile bir kez tükettikten sonra kendi yollarına devam etmişlerdi... Bir dakika.”

Loretta’nın şüphesi artarken bir süre düşündükten sonra, “Kas Sıkılaştırma İksiri de içtin mi?” diye sordu.

“Ayrıca Kemik ve Cilt Sıkılaştırma İksiri de içtim.”

“Uwah, ben de bu kadar iri birinin nasıl bu kadar ince olabileceğini düşünüp duruyordum. Ayrıca, bu Cilt Sıkılaştırma İksiri’ni ilk kez duruyorum.”

“Yani senin bile bilmediğin şeyler var.”

“Genellikle Kat Dükkanlarında duruyorum. Eğer kaşifler liderlerden düşen eşyaları satmazlarsa, bu ödülleri bilmemin imkanı yok.”

“O halde Cilt Sıkılaştırma İksiri kazanmış kişiler tıpkı benim gibi kendileri için kullanmış olmalılar.”

“Evet evet, harikasın. Ehem, bahse tutuşmak için yanlış insanı seçmişim. Bunu iki ay boyunca bir kez bile ölmemenden anlamalıydım.”

Şaşkın bir halde durmadan şikayetler yağdırırken, birden duraksayarak rahatlamışa benzer bir ifadeye büründü.

“Neyse, olayların böyle gelişmesi belki de iyidir. Huhu, iyi şanslar kaşif. Ben, Loretta, ne kadar yükselebileceğini izliyor olacağım.”

“İyi şanslar.” derken ses tonu biraz değişmiş gibiydi. Gerçekten de bu dileğin kalbinin derinliklerinden geldiğini hissettim. Bunu düşünürken yüzümde bir gülümseme belirdi ancak durum bu kadardı.

“Sadece izleme, bana yardımcı olmaya devam et.”

“Ben sadece bir dükkan sahibiyim. Görevim, eşyaları objektif ve adil bir şekilde satmak. Sana da doğru zamanda doğru ürünleri sattığımızdan emin olacağım, bununla yetinmen gerekecek.”

“Hıh, birden ciddileştin. Sinirli olduğunda daha tatlıydın.”

“T-tatlı!..”

Loretta’nın yüzü birden kıpkırmızı oldu. Tehlikeyi fark ederek hızla telefonumu açtım ve zindanı terk etmeye çalıştım, neyse ki bana yetişemedi.

“Dur, seni kaba kaşif!”

“Yarın görüşürüz.”

Bu esnada tabii ki ben de ona dönerek el salladım. Hayalet Kraliçe’ye günde bir kez meydan okuyabiliyordum. Boş zamanlarım; mızrakçılığımı geliştirmekle, mana gelişim yöntemine odaklanmakla, kitap okumakla ya da anneme ev işlerinde yardımcı olmakla geçiyordu.

“Pekala, sırada Peruta Dolaşımı’na çalışmak var!”

“Bekleeeeeee!”