56. Bölüm Anlaşmazlık (10)

Nefes kesici aydınlanması sona erdiğinde, Lucia ona döndü ve gülümsedi.

‘Ah…’

Hugo, onun gülümsediğini gördüğü anda rahatsızlığının ve sinirinin dağıldığını hissetti.

Bu his güzel bir uykunun ardından sabah uyanmanın verdiği ferahlık gibiydi. Hugo sonunda ahmaklığından uyanmıştı.

Adamın korktuğu şey onun varlığı değil, kendi bocalayan yüreğiydi. Onun gülümsemesini bir daha göremeyecek olmayı hayal etmek bile nefes alamıyormuş gibi hissetmesine neden oluyordu.

‘Sana söylemiştim’, Hugo’nun kalbi onunla alay eder gibiydi.