167. Bölüm Annenin Anıları (1)

“…vian.”

Lucia, Hugo’nun sesini belli belirsiz duymuş gibi hissetti. Sivri bir şey sürekli yüzüne değiyordu. Gıdıklayıcıydı ama aynı zamanda uykusunu da böldüğü için Lucia kaşlarını çattı ve elini havada salladı. Eli yakalandı ve Lucia elinin arkasını ve parmak uçlarını öpen bir çift dudak hissetti. Kapakları ağırlaşmış gözlerini açtı. Gözlerini birkaç kez kırpıştırarak uyku mahmurluğunu üzerinden attı.

“…Hugh?”