240. Bölüm Teresa'nın Gözyaşları (1)

“…Ne yapıyorsun?”

“Nöbet tutuyorum.” Maria uyuşuk bir sesle yanıt verdi. “Sefer ganimetlerinin kaybolduğu bir kabus gördüm… Yine kaybolacaklarından endişeleniyorum…” Esnerken mırıldandı. Seol Jihu şaşkın şaşkın gözlerini kırpıştırıp kahkahayı bastı.

Beklendiği gibi gerçekler rüyadan farklıydı. Ani bir dürtü şakayla sormasını söyledi, ‘Çantaları alıp kaçmaya ne dersin?’ Ama kendini tuttu. Bunun Maria için bile kabalık olacağını biliyordu.

“Teşekkürler, artık nöbeti devralabilirim Maria Hanım; gidin biraz uyuyun.”