92. Bölüm Yeniden Doğuş Şansı (1)

Ashlock bir yaz gününün altın ışıklarıyla uyandı—gökyüzü apaçıktı ve en ufak bir bulut ya da fırtına belirtisi olmaksızın ufka kadar uzanıyordu. Mükemmeldi—neredeyse fazla mükemmel.

“Senin ölmen gerekiyordu.”

Şaşıran Ashlock sesin kaynağına baktı ve sade beyaz cübbe giymiş, dumanı tüten çay fincanından bir yudum alan heybetli genç bir adam gördü.

“İhtiyar Lee?” Ashlock, yaşlı adamın kendine özgü çene hattını ve boyunu hala hatırlıyordu, bu adam genç görünümüne rağmen yaşlı adamın anısını zihninde canlandırıyordu. “Neden ölmem gerekiyordu?”