440. Bölüm Kuzeydeki Yerleşke

Masmavi gök kilometrelerce uzayıp gidiyordu. Batmakta olan güneş öfkeli bir küre misali kızıl ışıklarını ufka saçarken, hemen altındaki bulutlar alev alevdi. Issız dağlar yerden kalkamayan ejderhalar gibi öylece yatmış uzanıyor, irili ufaklı tepeleri kılıçlar gibi gökyüzüne doğru bir inip bir çıkıyordu. Güneşin ölen ışığı bulutlardan yansırken insan çölün heybetli ve neredeyse resim gibi suretini görebiliyordu.