1152. Bölüm Son Anlar

Elindeki Kadim Mavinilüfer yemyeşildi. Sapı dalgalanıyordu ve ilahi izlerle kaplı, katmanlarla bezeli dokuz yaprağı süzülüyordu; çiçek açmak üzereydi. Yaydığı koku insanın ruhuna ve kemiklerine işliyordu.

Chen Xi bir süre orada boş boş durdu. Elindeki nilüfer ve biraz ötedeki ceset olmasaydı demin yaşananların gerçek olduğuna kendisi bile inanamazdı. İlginçtir ki demin konuşan o yaşlı sese dair hiçbir şey hatırlamıyordu. Tek hatırladığı şey sesin söylediği sözlerdi. Diğer bir deyişle o ses bir daha yankılanacak olursa aynı ses olup olmadığını anlayamazdı.