1122. Bölüm Yarım-adım Ölümsüz Kral

Bugün, Karaharp Şehri’nde insandan bol bir şey yoktu. İç şehrin girişi açılmıştı ve giriş bir şehirden çok alabildiğine uzanan sıradağlara benziyordu. Antik ağaçlarla ve sislerle kaplıydı dağlar. Derinlere indikçe güzelleşiyorlardı ve tepede, onlara gül misali bulutlar ve ölümsüz yaratıklar eşlik ediyordu. Yol boyunca birbirinden berrak göller vardı ve yüzeylerini saran sis dalgalarıyla eşsiz bir armoni içindeydiler.

“Talihli Ki’yle dolu müthiş bir cennet burası. İnanılmaz. Üstelik daha iç şehrin dış yakasındayız,” diye övdü biri.