462. Bölüm Ufacık Bir Umut (2)

Roel Ascart'ın zihni daha önce hiç bu kadar ağır olmamıştı.

Bir üstün varlık olarak, fiziksel bedeni sıradan bir insanın sınırlarını aşmıştı ve iyileşme hızı, artan Asimilasyon Derecesi ile birlikte absürt bir orana ulaşmıştı. Herhangi bir anormal durumdan nadiren etkilenirdi ama bugün bir istisnaydı.

Bilinci yerindeydi ama uykusundan uyanamıyordu. Etrafını algılayabiliyordu ama duyularını örten ince bir perde varmış gibi hissediyordu. Onu rahatsız etmeye devam eden tek bir baskın duygu vardı.

Soğukluk.