1512. Bölüm Kaos - 2

Acı unutulmazdı. Bir kez insanın zihnine kazındığında kolay kolay etkisi geçmezdi.

“… Hiç acımıyor.” Jishuka kapsülde esnerken hafifçe gülümsedi ve parmaklarını kıtlattı. Parmaklarındaki acı her ok attığında katlanarak artıyordu – bir okçunun baş etmesi gereken en büyük kısıtlama buydu. Etin parçalandığını, kasların gerildiğini ve kemiklerin çatladığını anbean hissediyorlardı. Gerçek acıyla kıyaslanamazdı belki ama yine de hafif bir şey değildi.