415. Bölüm Gözyaşlarını Tutmak VI

Eruhaben, bilincini kaybederek düşen Choi Han’ı şaşkınlıkla yakaladı.
Aklına bir sürü anı akın etmişti.

Sonra, Choi Jung Soo oldu.

“Hey, Jung Soo.”

Choi Han, Choi Jung Soo’nun annesinin gülümseyerek ona bir şeyler anlattığı anda bulmuştu kendini.

“Ailemiz nesillerdir burada. Buradan ayrılamayız.”
“Neden?”

Büyükbabası hafifçe tebessüm ederek şöyle cevapladı:  

“Bir yeğenim vardı… Senin de uzaktan kuzenin olur. Neyse, çünkü gelmesi gereken biri var. Bir de küçük kardeşim var… Eve gelirlerse ve burada kimseyi bulamazlarsa ne olur?”