51. Bölüm Kendinin Hocası Olmak

Kendinin Hocası Olmak

Ormanda rüzgar gibi ilerledi.

Lin Xi sessizce derin derin nefes alarak sarı duvarlara doğru ilerledi.

Son birkaç gündür yaptığı eğitim Gül Çiçeği'ni yaysız bile yenebilmesini sağlamıştı. Ancak kısa süre sonra Direkt Mızrak Saldırıları ile karşılaşacaktı ve bu heyecanını biraz öldürüyordu.

Kısa süre sonra Direkt Mızrak Saldırıları'nın bulunduğu tapınağın girişinde duruyordu.

Rekorlara bir bakış atan Lin Xi bu rekorları, korkusunu bastırmak için kullandı ve derin bir nefes alıp salona adım attı.

Şlank!

Tıpkı ilk gün geldiğindeki gibi mekanik bir hareket sesi duyuldu. Duvarların içinden titreme sesleri duyuldu ve hareket eden Lin Xi'ye doğru kara mızraklar fırladı.

Lin Xi'nin zihni inanılmaz katıydı ve elindeki kısa kılıçla yıldırım gibi mızrakları savuşturmaya çalışıyordu.

Pat, pat , pat...

Salonda gürültüler yankılandı ve her tarafa kıvılcımlar saçıldı.

Güm! 

Karanlık salonun içinde Lin Xi'nin bedenine bir mızrak çarptı ve yere düşmesine sebep oldu.

Bunu yirmi kereden fazla tekrar ettikten sonra Lin Xi'nin tüm bedeni acıyla sızlıyordu ve daha fazla dayanacak gücü kalmamıştı. Sırtından bir şelale gibi ter aksa da karaya vurup kurumuş bir balık gibi hissediyordu.

Tam bayılmak üzereydi ki geldiği yöne baktı ve "Geri dön!" diye bağırdı.

Hissettiği tüm duygular yok oldu. Lin Xi girişe geri döndü, ama salonun karanlığını görünce tekrardan terlemeden edemedi.

Dün çoktan kararını vermişti ve bu özelliği her gün kullanmazsa israf olacağını düşündüğünden en azından eğitim için kullanmaya karar vermişti.

Burada her gün kendini eğitecekti ve yeteneğini kullanarak yaralanmadığı zamana dönecekti... yoksa bunu başarması imkansız olurdu.

Her ne kadar şu anki gelişim seviyesiyle ormanda herhangi bir hocanın varlığını hissedemese de kesinlikle ormanda öğretmenlerin olduğunu ve her öğrencinin performansını izlediğini biliyordu.

Tapınağa ilk girdiği zamana kıyasla zemin tamamen farklı bir şekilde pürüzlüydü ki bu da demekti son birkaç gündür buraya çok fazla öğrenci gelmişti, ama vakit şu anda geç olduğu için kimseyle karşılaşmamıştı. Aynı zamanda yerde herhangi bir mızrağın olmaması, buraları temizleyen hocaların olduğunu kanıtlıyordu.

Eğer zamanı geri sararsa hocaların gördüğü şey bir öğrencinin gelip girişte bekleyip geri dönmesi olacaktı ki rekoru bu şekilde kırarsa kesinlikle ondan şüphelenirlerdi.

Buradaki amacı açık olarak rekoru kırıp bir akademi puanı almaktı. Yoksa Müdür Zhang ile aynı yerden gelmiş biri olarak kendini utanç verici bir noktaya düşürmez miydi?

Bu yüzden dün gece meditasyon gelişimine girmeden önce bunu detaylıca düşünmüştü; ilk girişinde hareket edemeyecek duruma gelene kadar sınırlarını zorlayacaktı. Bu hem savaş yeteneklerini artıracak hem de iradesi ile gelişim meditasyonunu geliştirecekti. Bu geriye sarma özelliği başka bir öğrencide olmadığı için onlar kesinlikle kendi sınırlarını zorlamaya cüret edemezdi, ki bu da elde ettikleri gelişimin ondan daha az olacağı demekti. O yüzden bunu yaptıktan sonra beynindeki "ruleti" aktive edip başa dönecek ve tekrar deneyecekti.

Ancak bu sefer kendini sınırlarına kadar zorlamak yerine daha erken bitirecekti. Böylece buraya tekrar gelmesi için birkaç gün boyunca iyileşmeyi beklemesi gerekmeyecekti.

Her şeyi yeteri kadar iyi planlamıştı. En azından bu tapınakta diğerlerinden iki kat fazla gelişim kazanacaktı.

Ancak şu anda yarasız beresiz bir halde girişte duruyordu. Vücuduna çarpan mızrakları düşününce ne olursa olsun beti benzi atıyordu.

Cidden bu işkenceyi herkesten iki kat daha fazla yaşayacaktı.

"Bu rekorları kırana kadar kaç kere böyle acı çektiniz yahu?" Lin Xi alnındaki teri sildi ve duvardaki parşömene bakıp kendi kendine mırıldandı. "Buna gerçek cesaret de denebilir sanırım..."

Rekorları detaylıca tekrar izleyen Lin Xi derin bir nefes aldı. Rüzgar gibi korkutucu, karanlık salona doğru koştu.

Şlank!

Duvarlardan mızraklar yine ona doğru fırladı.

Güm! Güm! Güm!

Lin Xi hızlıca birkaç adım attı. Aynı zamanda elindeki kılıçla gelen kara mızrakların yönünü değiştiriyordu.

Birden sol omzuna doğru bir mızrak fırladı. Bedeni bundan kaçınmak için istemsizce öne doğru eğildi, ama bir nedenden ötürü zihni çok sarsılmıştı ve hareketleri tembelleşmişti.

Güm!

Mızrak sol omzuna çarptı. Ardından iki kara mızrak daha yiyip yere yığıldı.

Lin Xi acıyla homurdandı ve derin derin nefes aldı. Ancak gözlerinde heyecan vardı.

Tıpkı dünyanın bilmediği birçok şeyle dolu olması gibi, tek bir kişinin düşüncesi ve hesaplamaları her şeyi başarmaya yetmiyordu. Dahası bu kişi, hayatı boyunca tahmin edemeyeceği güzel sürprizler yaşayacaktı.

Bu seferki hareketleri ilk seferkilerin tamamen aynısıydı. Normalde işleri bir kez daha tekrarlayabileceği için bir tur fazla eğitim yapabileceğini düşünmüştü. Ancak beklemediği şey, diğer mızrakların ateşlenmesine karşı hafızası olmasa da ona çarpan ilk mızrağı gayet iyi biliyordu ve bedeni kendiliğinden hareket etmişti!

Bu da demekti ki aynı hareketleri tekrarlarsa mızrakların ona ateşleyeceği yönler hep aynı olacaktı. Bu durumda hem kendi kendinin öğretmeni olmuş gibiydi, hem de normalde kaçınamadığı mızraklardan kaçınıp çok daha hızlı ilerleyebilirdi!

Bunları düşününce Lin Xi gitgide heyecanlandı ve gözleri parladı. Ancak ayağa kalkmak için acele etmedi ve acı dinene kadar bekleyip ayağa kalkıp rüzgar gibi fırladı!

Güm!

Birkaç adım attıktan sonra Lin Xi tekrardan yere yığılmıştı.

Yerde nefes nefese yatarken etrafına baktı. Toprağı koklarken içini bir rahatlık kapladı.

Girişle şu anda bulunduğu yer yaklaşık otuz adımlık bir mesafeydi. Ancak güvenliğini düşünmeden atıldığında girişten yalnızca on altı adım kadar ilerleyebilmişti.

Bu ikinci düşüşüydü. Geçen sefer aynı mesafeyi alabilmek için iki kere düşmesi gerekmişti.

Önceki hissettiği acıların da daha az olduğunu hissedebiliyordu. Yeteneklerinin gitgide arttığı agyet açıktı.

Neredeyse her bir adımı, her bir kılıç darbesi hızlanmıştı.

Biraz daha dinlendikten sonra Lin Xi ileri atıldı.

...

Salonun içinde Lin Xi'nin mızraklara vuruşu, mızrakların toprağa saplanışı, yere düşme sesleri ve acı dolu kükremeler duyulabiliyordu.

Lin Xi daha fazla devam ederse yaralarının yarına kadar iyileşmeyeceğini düşündü ve eğitimi durdurdu. Girişten neredeyse 100 adım ilerlemişti ve yolu neredeyse yarılamıştı.

"Eğer vaktim olursa An Hoca'nın bahsettiği o ilaçlardan bulabilir miyim diye bir baksam iyi olacak..."

Ardından Lin Xi estetik hareketleri bırakarak bir solucan gibi sürünerek girişe geri geldi. İlaç listesindeki şeylerin herhangi bir işe yarayıp yaramayacağını düşünürken bir çift göz şaşkınlıkla ona bakıyordu.

Lin Xi solucan gibi kıvranarak tapınaktan çıktıktan sonra sarı duvara doğru yürüdü. 

Tak

Tapınağın gizli kapısı açıldı ve Lin Xi'ye bakan kişi şaşkınlık ve memnuniyetle içeriden çıktı.

Bu genç duran, siyah cübbeli bir hocaydı ve sol yanağında koyu yeşil bir kertenkele dövmesi vardı.

Hareketleri karanlıktaki bir kertenkele kadar hızlı ve sessizdi. Etraftaki tüm mızrakları tekrardan yerlerine koydu. Ardından duvarların arkasından mekanizma sesleri tekrardan duyuldu.

İşini bitirdikten sonra kararmış göğün altında fırlayıp sarı duvarın üstünden atladı ve eğitim vadisinin sonuna giderek yüksek bir uçurumun önüne geldi.

Durmak yerine uçurumdaki basamakları hızlıca çıkarak göğe doğru yükseldi.

Uçuurmun ortasında basit mağaralar ve basit yemek kapkaçakları vardı. Ancak bu mağaradan eğitim vadisinin yarısından fazlası görüleibliyordu.

Eski usul akademi kıyafetlerini giymiş olan Luo Houyuan şu anda gözlerini kapamış, mağarada oturuyordu. Önünde engin gökyüzü dışında hiçbir şey yoktu.

O siyah cübbeli hoca kertenkele gibi odaya girdi.

"Savunma Sanatları'nın kader seçimi Lin Xi ikinci denemesinde Direkt Mızrak Saldırıları'nda yüz adıma yaklaştı." Li Wu sakince Luo Houyuan'ın karşısında eğildi ve rapor verdi.

"Anladım. Onun hakkında endişelenmene gerek yok." Luo Houyuan başını salladı. Sesi sakin olsa da zihninde fırtınalar kopuyordu. Yeşil Kereste Akademisi'nde her zaman dahiler olurdu, ama Lin Xi'nin ilerleme hızı... Li Wu'nun şaşırması cidden normaldi