89. Bölüm Efsanevi Büyü

Gaton, tek bir kelime etmeden Richard'a bir dakika boyunca baktı. Richard'a gelince o ayağa kalkıp babasının bakışlarına karşılık verdi, gözlerini hiç kaçırmadan. Ter, alnının her yanından yanaklarına boncuk boncuk hızla dökülüyordu ama o güçlü durmaya devam etti.

Gaton’un bakışlarıyla karşılamanın stresi, kelimelerle ifade edilemezdi. Richard’ın vücudu göz açıp kapayıncaya kadar titremeye başlamıştı, öyle ki her an düşüp kalacakmış gibi hissetti kendini. Yine de dişlerini sıkarak orada dikilip bakmayı sürdürdü.

Tam da gözleri bulanıklaşmaya başladığında, üzerindeki dağ gibi baskı aniden iz bırakmadan ortadan kayboldu. Richard iç çekti, öyle kuvvetsizleşmişti ki yere yığılacaktı az daha, ancak iradesini zorlayarak kendini dik tutuyordu.

Gaton birdenbire kahkaha atarak haykırdı, “Harika! Anlaşılan Sharon eğitiminde cimrilik etmemiş! Bu oldukça nadir olan bir şey… Dur bakalım, şimdi onun hakkında kötü konuşmak pek doğru gelmiyor. Buraya gel, evlat! Baban sana güzel bir şey gösterecek!”

Richard kaşlarını çattı, çok açıktı ki Gaton'un kendisi için kullandığı terimden rahatsızlık duymuştu. Ancak hiçbir şey söylemeden tıpkı Gaton'un istediği gibi sihirli haritaya doğru yürüdü.

"Bunu gördün mü? Bu Orkide Düzlemi'nin kısmi bir haritası. Bu ismi kendim koymuştum, aslında gerçek kayıt numarası Ebedi Ejderha Kilisesi'nde 17658 diye geçiyor. Yaklaşık 10 yıldır bu düzleme seferler düzenliyorum ve buradaki arazinin beşte birini ele geçirdim. Ancak bu sadece tahmini olarak zira kıtanın sınırlarını keşfetmeyi bitirmedim, bu yüzden tam boyutunu bilmiyorum.”

Harita, düzlemin topolojisinin Norland’a benzediğini ortaya koyuyordu. Burada dağlar, nehirler, okyanuslar ve ovalar vardı ve harita üzerindeki işaretler ve hesaplamalara bakılırsa, yaklaşık bir milyon kilometrekarelik alanı kaplıyordu! Haritadaki yeşil alanlar, bunun her türlü doğal kaynağa sahip bir kıta olduğunu gösteriyordu. En iyi yanı düzlemlerin benzer olmasından dolayı, toplanan kaynakların işlenmesine gerek duyulmamasıydı ki bu da yıpranmayı ve aşınmayı azaltırdı. Gaton haritada gösterilen alanın sadece beşte birine sahip olsa bile, bu yine de 200.000 kilometrekare yapıyordu! Norland'da büyük bir dükalık kuracak kadar bölge vardı!

Richard'la konuşurken, Gaton’un yüzünde büyüleyici bir gülümseme belirdi, “Evlat, Orkide Düzlemi'nin haritasını neden görmeni istediğimi biliyor musun?”

Richard'ın besbelli ki hiçbir fikri yoktu ve Gaton da ondan cevap vermesini beklemiyordu zaten. Durmayıp devam etti, “Orkide Düzlemi'nden kazandığım kazançların tamamı ve başka bir sıradan düzlemden gelen kazancın küçük bir kısmı, Koyumavi'deki eğitimine gitti. Geri dönmüş olsan da, Sharon'a beş yıl daha gelirimi vermeliyim. Zaten bu düzlemlerde ilerleme kaydettim ve her yıl sahip olduğum topraklardan elde ettiğim kar zaten bir milyon altın sikkeyi geçiyor. Bunun da ötesinde, önümüzdeki beş yıl boyunca yılda % 30'un üzerinde artış gösterecekler.”

Richard hemen sessizleşti. Gelecek beş yıl boyunca bu düzlemlerden elde edilecek gelirin on milyonu aşacağını anlamak için düşünmesine bile gerek yoktu. Bu miktar, kendisi gibi Koyumavi'nin maliyetlerine alışık biri için bile nefesini kesecek kadardı. Standart bir rün şövalyesi 500.000 sikkeye mal olurken, on milyonla tam iki manga kurulurdu!

Gaton, Richard'a bakıp şöyle devam etti: “Sana bunu söylememin sebebi şu ki, seni bir rün ustası yapmak için ödenen bedeli bilmeni istiyorum. Biz Archeronlar her zaman adilizdir. Senin kuşağından rüştünü ispat etmiş veya etmek üzere olan 37 kişi var. Bunların dokuzu benim çocuğum, senin de yarı kardeşin. Ayrıca henüz rüştünü ispat etmeyen toplam 71 kişi var. Tüm bu rakiplerin arasında, en çok yatırım yaptığımız sensin. Aslında sana yaptığımız toplam yatırım, erkek ve kız kardeşlerinin toplamından daha fazla. Ve bu sadece başlangıç, gelecekte senin için çok daha fazla para dökeceğim. Ustan Sharon da aynısını yapacak.”

Richard içgüdüsel olarak Gaton’un maddi yardımını reddetmek istemişti, ancak bunun için elinde bir şey olmadığını fark etti. Gaton’un kaynaklarını çok fazla kullanmıştı bile ve adam Sharon’dan da bahsetmişken itiraz namına hiçbir şey söyleyemedi. Koyumavi'den ayrıldıktan sonra, Sharon'un ona ne kadar çok şey vermiş olduğunu daha yeni anlamaya başlamıştı.

Koyumavi'de, Richard'a büyü dünyasının kapıları açılmıştı ki bu sadece onun almaya hak kazandığı özel bir muameleydi. Sharon'ın Profesör Fayr ve diğer büyük büyücüler üzerindeki görülmez etkisi ve Richard için tasarladığı özel programla, Sharon aslında ona bir düşünce tarzı öğretmiş ve onu bir rün ustası olma yoluna itmişti. Bu aslında bir öğretmenin bir öğrenciye verebileceği en değerli şeydi.

Vasat öğretmenlerden bir ömür boyu, büyü dersi alan bir sürü insan vardı ki bunlar sonsuza dek aynı kurallar içinde dönüp dururdu. Onların büyüler hakkında öğrendikleri şeyler, büyü sözlerinin doğru telaffuzu ve mana kullanımından ibaretti. Hayatlarını ateş topu atarak harcasalar da, onu geliştirmelerini bir yana bırakın, büyünün ardında yatan prensipleri bile asla anlayamayacaklardı.

Çoğu büyücü kendi büyülerini icat edemeden, sadece geçmiş büyüleri çoğaltabiliyordu ve bu tür büyücüler çoğunluğu oluşturduğu gibi, rün zanaatkarlığında da rün ustalarının büyük bir kısmı kendi eserlerini yaratamıyordu.

Gaton, Richard'ın onu reddetmediğini görünce memnuniyetle başını salladı, “Fena değil, evlat. Oldukça büyümüşsün, benim eski zamanlarıma göre çok daha iyi. Ama senin yaşındayken başardıklarımı elde etmek, senin için o kadar kolay olmayacak. Sessiz kalıyorsun, olay çıkarmıyorsun, içki içmiyorsun, etrafta flört etmiyorsun - neden? Erkekler dosta ve kardeşe ihtiyaç duyar. Yeterince kardeşin olduğunda, kimse seni kışkırtmaya cesaret edemez. Birlikten kuvvet doğar!”

“Ama Ustam sadece kendine itimat ediyor!” diyerek itiraz etti Richard, Gaton'un söylediklerinden bağımsız olarak ortaya çıkan içgüdüsel bir tepkiyle.

Ancak bu sözlerini destekleyecek bir şeyi yoktu. Ne de olsa, Koyumavi'de on yedi yüce büyücü olduğu gibi, bir sürü de büyük büyücü vardı. Sharon’ın savaşlarıyla ilgili tüm bilgiler, Richard’a ulaşana kadar iki kez ve hatta bazen üç kez değiştiriliyordu, bu yüzden ne kadar güvenilirdir orası tartışılır.

Tabii ki efsanevi âleme ulaştıktan sonra Sharon tek başına savaşıyordu, ama bu daha çok 20. seviyenin altındakilerin bu seviyedeki savaşlarda işe yaramaz olduklarındandı. Dahası onunla en yakın ilişkiye sahip kişi olarak, Richard onun savaş stilinin tuhaflığını belli belirsiz hissetmişti. Sarsılmaz bir cesaretle hareket ediyor gibi değildi.

Richard’ın sözleri ağzından çıktığı anda, Gaton’un yüz ifadesi hemen tuhaflaştı. Bıyığını okşadığı halde açık kalan ağzını tamamen kapayamıyordu. Richard, adamın sessiz kahkahalarını görürken, kendisi de ses çıkarmamak için elinden geleni yaptı.

Uzun bir süre sonra Gaton nihayet gülmeyi bırakıp Richard'a sordu: “Evlat, öğretmeninin favori efsanevi büyüsünü biliyor musun?”

Efsanevi bir büyücünün sıralaması ne kadar yüksek olursa, o kadar fazla efsanevi büyü yapabilirdi. Ancak bilinen sadece birkaç efsanevi büyü vardı ve Richard onların hepsini daha önce büyü kitaplarında görmüştü. Gaton’un bunu sormak için bir sebebi olduğunu biliyordu ve hemen aklına getirip tahmin etmeye çalıştı, “Kızıl Ejderha Çağrısı mı? Güneş Çarpması mı? Vampir Sisi mi?”

Bu üç büyünün, efsanevi büyücünün favori büyüleri olduğu herkes tarafından kabul ediliyordu. Aşırı derecede güçlü, yapılması basit ve savaşta saldırı gücünün arttırılmasında da çok etkililerdi.