123. Bölüm Ana Karakter?

“Rin, bana ve Tanrıça Rebecca’ya sadık olup inananlara örnek teşkil etmen gerekmiyor mu senin?”

Vatikan. Düzinelerce kıdemli kutsal şövalye ve rahip, Rebecca’nın Kızları’ndan biri olan Rin’in sorgulandığı anları izliyordu.

Rin konuştu, “Yanlış anladınız. Tanrıça Rebecca ve Papa Cenapları’na olan sadakatim sonsuzdur. Size asla ihanet etmem.”

“Madem öyle, neden çağrılarıma yanıt vermedin? Ne olursa olsun emirlerime uyman gerekirdi.”

Geçen Ocak.

Drevigo diğer adayları alt ederek 13.papa olmayı başarmış ve ‘tahta’ oturduğu anda gerçek kimliğini açık etmişti. Papa olmasından bu yana geçen iki yılda kendi çıkarları uğruna çiğnemediği neredeyse hiç kural kalmamıştı. Tanrıça Rebecca’nın şerefine leke süren alçağın tekiydi.

Yüce rahipler öfkeliydi ve onu düzeltmeye çalışmışlardı, ama başaramadılar. Ona karşı tek bir kelime söyleyenler dahi uzaklara sürgün edildi. Sadece umursamayan ya da yozlaşmışlığa katılan insanlar Vatikan’da kaldı.

Reform gerekiyordu.

Nihayetinde, bu yılın Eylül ayında. Üst düzey rahipler Drevigo’yu yerinden etmek için isyana kalkıştılar, ama Drevigo’nun yanında Rebecca’nın Kızları vardı. Bunlar papaya tamamen sadık kimselerdi ve güçleriyle isyanı bastırdılar. Ardından, Drevigo yerini iyice sağlamlaştırdı.

Rahipler lanet etti. En güçlü üç kutsal şövalyeleri, yani Rebecca’nın Kızları gelmiş geçmiş en berbat papaya hizmet ediyordu. Onlar var olduğu sürece papa Kiliseyi çürütmeye devam edecekti.

Ama şimdi. Drevigo’nun sonu gelmeyen arzuları yüzünden Rebecca’nın Kızları bile değişimi hissedebiliyordu. Papaya sadık olmaları için küçük yaştan beri eğitim alanlar yıkanan beyinlerini düzeltmeye çalışıyordu.

“Ben… Aklım karışmıştı, zira Papa Cenapları görevlerinizi yerine getirmiyordunuz. Tanrıça Rebecca’ya dua ettim; ona emirlerinize uyup uymamam gerektiğini sordum ve cevap bekledim.”

Rin güçlüydü, ama sadece saf küçük bir kızdı. Papa bu dürüstlüğünü alaycı bir tavırla yanıtladı.

“Emirlerime uymak konusunda emin değildin yani?”

“…Evet.”

“Neden bu kadar basit düşündün ki?” papa bir anda kollarını kaldırarak bağırdı. “Ben Tanrıça Rebecca’nın gölgesiyim! Bana inanmak ve beni takip etmek görevin. Duayı bahane olarak kullanmaya çalışıyorsun, öyle mi? Tehlikelisin, çocuğum. Artık benim kızım değilsin! Ikael’in Kılıcı’nı senden alacağım!”

O esnada, üst düzey kutsal şövalyelerin ve rahip NPClerin yanında duran Damian’ın önüne bir görev penceresi çıktı.

[Papa’nın Kararı]

Zorluk: SS

Açıklama: Rebecca’nın Kızları, Rebecca Kilisesi’nin mutlak silahlarıdır. Sahip oldukları güç muazzamdır, ama kontrol altında tutulmadıklarında durum tehlikeli hale gelebilir. Papa işlerin kontrolden çıkmasından endişelendiği için bir emir verdi.

Rebecca’nın Kızı, Rin’i öldür. Onu öldürmenin kiliseye direkt bir etkisi olmayacak. Ikael’in Kılıcı var olduğu sürece Rin’in yerine bir yenisini daha bulmak mümkün.

Başarı Koşulu: Rin’in ölümü.

Ödül: Yeteneklerin uyanışı.

*Rebecca Kilisesi’nin kutsal şövalyelerine has gerçek yeteneklere kavuşacaksınız.

Ceza: -4 Seviye. İlahi Güç 10.000 azalacak.

[Kabul etmek istiyor musunuz?]

Tatmin’de üç çeşit kutsal şövalye vardı.

En popüler olanları Judar Kilisesi’n e üyeydi. Bunlar geniş çaplı destek yeteneklerine sahip, aynı zamanda savunma açısından muazzam oyunculardı. Grubu desteklemeye odaklıydılar ve bilhassa grup baskınlarında ana tank olarak rol oynadıkları için epey popülerdiler. Rebecca rahiplerinin ardından en sık aranan sınıf oldukları söylenirdi.

İkinci sırada Dominion Kilisesi’nin kutsal şövalyeleri vardı.

Latincede hakimiyet -Dominio- kelimesinden temelini alan Dominion Kilisesi’nin kutsal şövalyeleri, tahmin edileceği üzere kişisel bazda destek yeteneklerine sahiplerdi ve saldırı güçleri oldukça yüksekti. Büyük çaplı gruplarda ya da baskınlarda pek popüler değillerdi, ama ufak gruplar için aranan insanlardı. Ayrıca kişisel güç bakımından diğer kutsal şövalyelerden üstünlerdi.

Üçüncü sırada Rebecca Kilisesi’nin kutsal şövalyeleri yer alıyordu.

Şifa yeteneği sadece bu kutsal şövalye grubuna özgüydü, ama destek tipi yeteneklerden yoksunlardı. Yine de Şifa yetenekleri ortalama düzeyde olduğu için ne gruplarda ne de baskınlarda onlara yer veriliyordu. Genelde rahip bulamayan grupların oflaya puflaya aralarına aldığı kimselerdi. Destek yetenekleri yoktu ve kişisel güç bakımından kutsal şövalyeler arasında sonuncu sıradaydılar.

Popüler olmadıkları için bu sınıfı seçen fazla oyuncu yoktu.

Ama çok garipti, değil mi? Sonuçta Rebecca’nın Kızları kutsal şövalyeydi ve sadece bu da değil, NPC kutsal şövalyeleri arasında onlar kadar güçlü bir başka grup yoktu. Rebecca’nın Kızları’nı gördükten sonra Damian kendince bir teori geliştirmişti: Muhtemelen Rebecca’nın kutsal şövalyeleri belirli bir noktayı aştıktan sonra ciddi güç kazanabiliyordu.

Eğer ikinci geliştirmeyi alırsa diğer kiliselerin kutsal şövalyelerinden güçlü olacağını düşünüyordu. Aslında Rebecca Kilisesi’nin kutsal şövalyesi olmadan önce bunu enine boyuna tartmıştı. Fakat çektiği onca zorluktan sonra 200. Seviye’ye adım atıp ikinci geliştirmesini aldığında, özel bir şey olmamıştı. Diğer kiliselerin kutsal şövalyeleri hala ondan üstündü.

Bu yüzden Damian hayal kırıklığı ve şüpheyle doluydu.

Ama şimdi…

‘Yeteneklerin uyanışı…!’

Bir yılı aşkın süredir Tatmin’i oynuyor olmasına rağmen ilk defa SS-seviye görev almıştı. Bu görevi tamamlar ve yeteneklerini uyandırmayı başarırsa muhtemelen düşündüğünden de güçlü biri olacaktı. Damian Rebecca Kilisesi’ni seçtiğinden beri bu anı bekliyordu.

Kararını verdi.

“… Kabul etmiyorum.”

[Görevi geri çevirirseniz papa sizi hain olarak görecek. Buna rağmen reddetmek istiyor musunuz?]

“…”

Damian Rebecca Kilisesi’nin kutsal şövalyesiydi. Seviyesini ve ilahi gücünü artırmak için ne çileler çektiğini sadece o biliyordu. Herkes Rebecca’nın kutsal şövalyelerine bakıp gülerken, onların ne kadar işe yaramaz olduğunu söylerken bile Damian yeteneklerinin uyanacağı güne dair kurduğu hayallerinden vazgeçmemişti.

Sonra, bir ay önce, kutsal şövalye sıralamasında 2.sıraya yükselmişti. Diğer insanların hayal dahi edemeyeceği eforların ve çabaların ardından yeteneklerinin uyanabileceği an ile karşı karşıya gelmişti. Peki neden geri çevirmişti görevi?

“Rin-chan’a nasıl el kaldırırım?”

Çünkü vicdanı el vermezdi. Damian uzun zamandır Rebecca’nın Kızları’nı izliyordu; onların güzelliğine kapılmıştı. Hatta sırf onlar için internette bir blog bile açmıştı.

“Vicdanımı küçümseme…! Reddediyorum dedim!”

[Görevi reddettiniz.]

[Öfkelenen Papa Drevigo sizi hain ilan edecek.]

“Alçak kafir! Ne yapıyorsun sen? Şunu ve Rin’i öldürün!”

Chaaeng!

Düzinelerce kıdemli kutsal şövalye silahlarına davrandı. Rin ve Damian ikilisine doğru koştular.

“Ah…!”

Rin’in aklı karıştı. Sadık geçirdiği koca bir hayatın ardından hain olarak yaftalanmıştı; ne yapacağını bilmiyordu. Damian hızla yanına koştu ve onu sakinleştirmeye çalıştı, “Rin-chan, merak etme. Seni koruyacağım.”

Damian Tatmin’e ayırdığı zamanın dışında blogunu yazıyor ve Japon animelerini takip ediyordu. Şimdi, eline kadın kahramanı kurtarma fırsatı gelmişti; aynı izlediği animelerdeki ana karakterler gibi hissediyordu.

Damian’ın sırtına bakan Rin ağlamamak için kendini zor tutuyordu.

“Damian… Yanımda mısın?”

Damian ona baktı ve cevapladı. “Evet. Yanındayım, Rin-Chan ve eminim ki Tanrıça Rebecca bizi koruyacak.”

O esnada Damian’ın önünde yepyeni bir görev penceresi belirdi.

[Tanrıça’nın İlahi Cezası]

Zorluk: Sınıf değiştirme görevi.

Açıklama: Papanın emrine uymayarak doğru kararı verdin. Tanrıça Rebecca seni kutsadı.

Tanrıça Rebecca’nın kahramanı olarak yozlaşmış papayı cezalandır!

Ödül: Yeteneklerin uyanışı.

Başarı Koşulu: Papa Drevigo’nun ölümü.

Ödül: Gizli sınıf ‘Tanrıça’nın Havarisi’

Ceza: -20 Seviye. Şu anki sınıfınızı kaybedeceksiniz. Rebecca Kilisesi tamamen yozlaşmış bir oluşuma dönüşecek.

*Gizli sınıf değiştirme görevi, sonucuna bağlı olarak Tatmin’in dünyasını değiştirebilecek güce sahiptir. Lütfen dikkatli olun.

[Tanrıça Rebecca öğretilerine bağlı kaldığınız için sizi kutsadı.]

[Böylece baskılanan güçleriniz uyandı.]

[Bütün hünerler +100.]

[Yetenek ‘Işığın Lütfu’ oluşturuldu.]

[Yetenek ‘Kalbin Arzusu’ oluşturuldu.]

Kkuok!

Damian kılıcına sarıldı.

Ba Dump! Ba Dump!

Kalbi güm güm atıyordu. Kanı kaynıyordu. 32 yıllık hayatında ilk defa vücudundaki adrenalin bu kadar tavan yapmıştı.

‘Ben seçtim.’

Gerçek hayat mangalara benzemezdi. Mangadaki ana karakterler gösterdikleri çabanın karşılığını alırlardı, ama gerçek hayat başkaydı. Sadece iyi çalışan ya da parası olan insanların geçinebileceği türden bir dünyaydı.

Esasında, Damian ana karakter olamazdı, gerçek hayatta bu mümkün değildi. Fakat Tatmin alternatif bir gerçeklikti ve burada gösterdiği çabaların, döktüğü terin karşılığında kahraman olma fırsatına kavuşmuştu.

“Drevigo! Tanrıça Rebecca’nın Havarisi olarak ilahi yargıyı uygulayacağım! Işığın Lütfu!”

[3 dakika boyunca siz ve grubunuzun savunma, saldırı gücü ve isabet oranları %80 artacak.]

"Ohhhhhh!"

Gökten inen altuni ışıklar Damian’ı sarınca hemen önündeki kutsal şövalyelerden ayrıldı ve Drevigo’ya uzandı. Drevigo ona bakıyordu. “Benim önümde tanrıçanın havarisi olduğunu iddia edersin demek? İlahi mesajı almaya layık olduğunu mu sanıyorsun?!”

Keeeng!

Drevigo gerçekten Tanrıça Rebecca’ya inanıyordu. Müthiş ilahi gücü Rebecca’nın Kızları’na denkti. Parmağından çıkan ışık kaşla göz arasında Damian’ın göğsüne saplandı.

“Örghhh…!”

[Tek hamlede canınızın %41’ini yitirdiniz.]

[Zihniniz tamamen dağıldı.]

Sonuç neydi peki? Başı çılgınlar gibi dönüyordu. Vücuduna söz geçiremiyordu.

‘Gerçekten de ben… Ana karakter falan değilim.’

Damian sersemledi, açıkta bir başınaydı. Papa tam ona saldıracaktı ve Damian tam ölecekti ki…

“Komik… Buraya papayla görüşmeye geldim; ne alakaysa papayı öldürme görevi çıkıverdi?”

Devasa salonun kapıları açıldı ve yabancının teki içeri girdi. Garip bir pelerin ve korkunç bir kafatası takıyordu.

“Kim?”

“Ana karakter herhalde? Anlıyorum.”

Papapat!

Grid durumu inceledikten sonra uzun kırmızı halının diğer ucunda duran papaya doğru üç dart fırlattı.

“Durdurun!”

Kutsal şövalyeler kalkanlarıyla öne geçtiler. Fakat dartlar tam kalkana çakılmak üzereyken bir patlama yaşandı ve ortalığı dumanlar sardı. Grid açıklığı fırsat bilerek Damian ve Rin ikilisini kurtardı.

Sonra Damian’a, ansızın kurtarıcısıyla karşılaşmış olduğu için şaşkına dönen adama baktı, “Gruba davet et. Ama papadan düşen ekipmanları ben alayım, olur mu? Hayatını kurtardığımı düşünürsek, bence gayet mantıklı.”

“…”

….