67. Bölüm 67

Woosung dudaklarını ısırdı. Jimin’i daha önce hiç bu kadar sinirli görmemişti. Artık bir yetişkin gibi hissetmiyordu: Jimin’in önünde bu kadar küçülürken çocukluğuna geri döndü.

“N... noona—”

“Defol, git!”

Bağırmıyordu, sesi yumuşaktı. Ama kelimeleri teker teker söylüyordu. Bunun etkisi ona bağırmaktan daha fazlaydı.

Woosung’un başka çaresi yoktu. Sonunda arkasını döndü.

Annesi tarafından terk edilen bir ördek yavrusuna benziyordu. Omuzları çöktü, ayaklarını sürüyerek odadan çıktı. Sırf gidişinden bile üzüntüsü anlaşılabilirdi.

“Hoo-ooh!”